جو دامی

معرفی جو دامی

محصول جو بعنوان متداول ترین غله پس از گندم بخصوص در مناطق معتدل و سردسیر محسوب می شود که حداقل پروتئین استاندارد آن میبایست درحدود 12-10 درصد و فیبر آن (مواد غیر قابل هضم) حدود 4.5 درصد باشد. از آنجائیکه جو فاقد ویتامین A و D بوده و حدود 30 الی 50 درصد کنسانتره غذای دام را تشکیل می دهد لذا استفاده از آن در جیره نشخوار کنندگان سبب تسریع رشد و افزایش پروتئین شیر دام ها می گردد.
زمان چرخه زندگی این گیاه یک سال است و از خانواده گرامینه‌ها (گندمیان) می باشد. تاریخچه کشت این محصول احتمالاً از اتیوپی و آسیای جنوب ‌شرقی آغاز شده ‌البته خاستگاه واقعی آن هنوز بصورت کلی ناشناخته است اما بسیاری از محققین بر این باورند که فراگیری این گیاه از کوه ‌های زاگرس در غرب ایران، آناتولی جنوبی و فلسطین آغاز شده است.
جو گیاهی سازگار با شرایط آب و هوایی مساعد، خاک حاصلخیز که قابلیت نگهداری آب در آن زیاد باشد و همچنین در خاک‌هایی که PH آنها بین ۷ تا ۸ می باشد.
لازم بذکر است این گیاه نسبت به گندم در برابر خشکی مقاوم تر است که این مزیت باعث می گردد در آب و هوایی که آب سبب محدود کردن تولید غلات باشد محصول بیشتری تولید کند.
مقام سطح زیر کشت جو در ایران در رتبه دوم پس از گندم قرار دارد و علت آن هم نیاز به آب کم تر میباشد و از طرفی در مقابل سرما و شوری مقاومت تر است. البته برای پیشگیری از ایجاد نفخ و اسیدوز یا کاهش PH شکمبه نشخوارکننگان، بهتر است جو به همراه علوفه مصرف شود تا تعادل مواد مغذی جیره غذایی دام ها رعایت گردد.
بهترین زمان برداشت جو هنگامی است که رطوبت دانه بین ۳۰ تا ۴۰ درصد باشد چرا که دانه‌ها چاق تر هستند اما با توجه به این که این رطوبت برای انبار کردن دانه بالاست باید با روشهای علمی و مصنوعی رطوبت را کاهش داد و اصطلاحا دانه را خشک نمود تا از گرم شدن و فساد پذیری بعدی جلوگیری به عمل آید.

 

حداقل سفارش 500 تن

مشاهده وب سایت

Direct link
درخواست مـــــشاوره

آدرس
تهران، میدان هفت تیر، خیابان مفتح شمالی،
نبش کوچه آرام، پلاک ۳۴۹، ساختمان یثربی

تلفن تماس

خط ویژه: ۴۲۱۹۰-۰۲۱